| تبليغات | X |
|
در کوچه های سرد و تاریک شهر من
هزاران صدای خوش زنده با هزارن گام خسته و برهنه می گذرد در کوچه های سرد و خالی شهر من صداست که منتظر است خاطره ها به خواب رفته اند و من هنوز منتظر پشت پنجره بسته به انتظار نشسته ام قلب باران
عیدقربان عید ایمان و بندگی و سعادت بر شما دوستان مبارک قلب باران
چند سال از امشب بگذره چیزی نمی تونم بگم ، قراره از من بگذری ما عاشق هم بودیم
ده قدم که برداری از زمان خارج می شوی ده قدم که برداری از امپراطوری ماه و خورشید بیرون می شوی ده قدم تنها ده قدم که برداری نه همهمه صدایی و نه تعجبی ده قدم که برداری دیگر گذشته ای نمی ماند ده قدم که برداری...... یا صد قدم یا هزار قدم ......... فرقی نمی کند هنوز در قلب منی و هر کجا که میروی هرگز از قلب من بیرون نخواهی رفت .......... قلب باران
کاش کودک بودم تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم ... قلب باران
تولدم مبارک قلب باران
قلب باران
عیدتان مبارک نماز و روزه هاتان قبول قلب باران
عقل گفت : که دشوارتر از مردن چیست ؟ عشق فرمود : فراق از همه دشتوارتر است قلب باران
ایا سحری به رنگ خون دیدی تو محراب و تو منبری چنین دیدی تو خون بر در و دیوار و جماعت سر و رو فرقی که به سجده لاله گون دیدی تو ان زاده کعبه و امین حرمین افتاده میان خاک و خون دیدی تو انکس که ستیز خیبر و بدر و احد چون شیر بغرید چنین دیدی تو ایا تو درون ظلمت شام سیاه نان اور کودک یتیم دیدی تو ایا دل پرز خون و گریان چشمی از جور زمانه و زمان دیدی تو او زخم تن و زبان که در طول زمان با جان به خرید و دم نزد دیدی تو ایا زمیان مردم کوفه و شام مظلوم تر از علی کسی دیدی تو قلب باران
روح ما نیز چون گلی گلبرگهای خود را به سوی جهان بزرگ باز کرده است و آسمان بس بی انتهاست و خورشید بس درخشان ولی کو آن دوست که هنگام غروب بیش از آن که گل روی ما نیز در تاریکی یکرنگ غرقه شود گامی به سوی ما بردارد و لحظه ای چند خود را در عطر دلنشین روح ما به فراموشی بسپارد ؟؟؟؟
شب آنگاه زیباست که نور را باور داشته باشیم ... قلب باران
ماه رمضان ماه رحمت و مغفرت و نزول قرآن بر همه شما عزیزان مبارک باد قلب باران
دلم گرفته ای دوست دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من گر از قفس گریزم، کجا روَم، کجا من؟ کجا روَم که راهی به گلشنی ندانم که دیده بر گشودم به کنج تنگنا من نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من نیز چو تخته پاره بر موج، رها، رها، رها من ز من هرآنکه او دورچو دل به سینه نزدیک به من هرآنکه نزدیک از او جدا، جدا من نه چشم دل به سوئی، نه باده در صبوحی که تَر کنم گلوئی به یاد آشنا من زِ بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟ که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من ستاره ها نهفتم در آسمان ابری دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من قلب باران
انا لله و انا الیه راجعون غم فراق تو در باور مان نمی گنجد منیره جان : هنوز باورمان نمی شود که دیگر در میان ما نیستی چه غریباه رفتی ، اما یاد تو هرگز از خاطر ما نخواهد رفت برای شادی روح دوست جوان و عزیزم صلوات بفرستید قلب باران
خیال قلب باران
آن زمان كه عشقي نبود تنهايي را يافتم قلب باران
|
About
اين وبلاگ متعلق به يك دل باراني ست .........
Home
|
